Het is allemaal toeval, zegt Woody Allen

Algemeen

Inhoud

Woody Allen draaide zijn nieuwste speelfilm ‘Coup de Chance’ in het Frans. Hij verdoezelt zijn onmiskenbare handschrift niet.

Niemand verwacht nog een meesterwerk van Woody Allen. En niemand weet dit beter dan Woody Allen zelf, hij heeft gewoon geen gebrek aan ideeën. En na ruim vijftig jaar en ruim vijftig films heeft hij ons niets meer te bewijzen.

“Coup de Chance” staat voor een meevaller. Het verhaal wordt – grotendeels zonder humor – verteld over een fatale affaire in Parijs. De plot werkt volgens het uitgangspunt dat gebeurtenissen met grote gevolgen over het algemeen door toeval plaatsvinden. Geen slagen van het lot, geen vergeldende gerechtigheid. Puur geluk of pech.

Meer van hetzelfde

Allen heeft andere films over hetzelfde onderwerp gemaakt. De verhaallijn is vaag gebaseerd op het verhaal van zijn Britse thriller “Match Point” (2005). Maar dat is slechts een van de vele mogelijke kruisverwijzingen in Allens omvangrijke werk.

Een vrouw en een man lopen en lachen in een park.

Legende:

Je raakt snel gewend aan hun onnatuurlijke taalhandelingen: Niels Schneider en Lou de Laâge in Woody Allens “Coup de Chance”.

Hectische films

Allen werkt al lange tijd met variaties op grappen, motieven en verhaallijnen uit zijn eerdere filmografie. Een duidelijk voordeel: u weet altijd bij wie u thuis bent. Een paar ideeën zijn nieuw – zoals ik al zei, hij is er nog niet helemaal uit – maar het handschrift is onmiskenbaar.

In het Frans

Het nieuwe aan ‘Coup de Chance’ is dat Woody Allen de film in het Frans heeft opgenomen, in de voetsporen van Claude Chabrol en Louis Malle. Daarmee heeft hij zijn eigen geluk op de proef gesteld, omdat hij de taal niet spreekt en slecht verstaat.

Wie echter Frans verstaat, hoort meteen de Engelse oorsprong van de dialogen. De persoon die vertaalde, moest een moeilijke beslissing nemen: hij of zij kon een geloofwaardig klinkende, vrijere dialoog creëren – en daarmee de toon van Allen verraden. Of, zoals gebeurde, de stijl van Allen overnemen – met het risico kunstmatig te klinken.

Kunstmatige sfeer, zwak plot

Je raakt echter snel gewend aan de onnatuurlijke taalhandelingen door ze af te doen als een vervreemdingseffect. Lou de Laâge, Niels Schneider, Melvil Poupaud en Valérie Lemercier acteren kunstmatig, maar dat past goed bij de onnatuurlijke lichten en tonen van de legendarische cameraman Vittorio Storare.

Filmscène aan een tafel in een Frans restaurant.

Legende:

Clichérollen en voorspelbare wendingen: de nieuwe film van Woody Allen is niet erg geloofwaardig.

Hectische films

Het echte zwakke punt van ‘Coup de Chance’ is de plot: de film vertelt het verhaal van de kunstminnende vrouw van een dubieuze, extreem rijke zakenman. Ze begint een affaire met een voormalige schoolcollega die probeert te schrijven, wat tot een reeks connecties leidt.

Zoals ik al zei, dient het sterrenbeeld om Allens overtuiging te illustreren dat het lot van het leven niet kan worden beheerst – niet door liefde, niet door geld, niet door voorzienigheid. De personages zijn vooral stereotypen die als illustratie dienen.

Je ziet het aankomen

Clichématige rollen zijn niets nieuws voor Woody Allen; ze maken deel uit van zijn repertoire. Maar in het verleden was hij er veel beter in om het te gebruiken om emoties en pauzes te creëren.

In ‘Coup de Chance’ zie je de wendingen aankomen – en dat is niet bepaald slim voor een verhaal dat zogenaamd door het toeval wordt beheerst.

Bioscooprelease: 11 april 2024

Buitenlands nieuws
Add a comment